Za g\u00f3rami, za lasami by\u0142o sobie kr\u00f3lestwo, w kt\u00f3rym lud \u017cy\u0142 szcz\u0119\u015bliwy, z\u0142oto p\u0142yn\u0119\u0142o wartko, a seks by\u0142 \u0142atwo dost\u0119pny. Kr\u00f3l panowa\u0142 tam dobrotliwy i tak nieudolny, \u017ce nie umia\u0142 niczego popsu\u0107, lud za\u015b przep\u0119dza\u0142 czas szukaj\u0105c okazji do \u0142atwego zarobienia szybkiej fortuny. Wszyscy dumni byli z tamtejszej krzepi\u0105cej wieprzowiny, z kt\u00f3rej kr\u00f3lestwo znane by\u0142o w s\u0105siednich krainach. Pomy\u015blno\u015b\u0107 ta udzia\u0142em ludu by\u0142a od niedawna: sp\u0142yn\u0119\u0142a na krain\u0119 niewiele lat wcze\u015bniej, gdy zdech\u0142 stary smok, gwa\u0142c\u0105cy i po\u017ceraj\u0105cy wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u015bwi\u0144 i dziewic rodz\u0105cych si\u0119 w kr\u00f3lestwie.<\/p>\n
Uwa\u017cny obserwator dostrzega\u0142 jednak, \u017ce dostatek i szcz\u0119\u015bcie jeno powierzchownie b\u0142yska\u0142y. Wieprzowiny by\u0142o pod dostatkiem (dziewic te\u017c), c\u00f3\u017c, gdy ludek g\u0142\u0119bszych rozkoszy pragn\u0105\u0142. Wielu chcia\u0142o na tym skorzysta\u0107, brak \u00f3w zape\u0142niaj\u0105c. Kupcy op\u0142acali wi\u0119c trubadur\u00f3w, by ci po jarmarkach \u015bpiewaj\u0105c o mi\u0142o\u015bci, imiona swych dobroczy\u0144c\u00f3w rozs\u0142awiali, w canzony je wplataj\u0105c. Ko\u0142odzieje i bednarze rekwizyty fundowali trefnisiom, by swoim produktom splendoru sztuki dodawa\u0107. Niestety, arty\u015bci tamtejsi nie dor\u00f3wnywali s\u0142aw\u0105 wieprzowinie. Trubadurzy niemo\u017cebnie fa\u0142szuj\u0105c obrywali nierzadko zgni\u0142ym ziemniakiem, trefnisie, gubi\u0105c pointy, wygwizdywani byli ze sceny. Wszelako okaza\u0142o si\u0119, \u017ce taki obr\u00f3t rzeczy nie ma znaczenia, wszak z\u0142oto p\u0142yn\u0119\u0142o z r\u0105k do r\u0105k szerokim strumieniem. Tyle tylko, \u017ce lud nieco si\u0119 nudzi\u0142.<\/p>\n
\u017by\u0142 w tym kr\u00f3lestwie dzielny szewczyk, tak dzielny, \u017ce z \u0142atwo\u015bci\u0105 m\u00f3g\u0142by zabi\u0107 smoka, gdyby tylko \u00f3w smok jeszcze \u017cy\u0142. Poniewa\u017c z racji zbyt p\u00f3\u017anego urodzenia zabrak\u0142o mu mo\u017cno\u015bci wykazania si\u0119 sw\u0105 dzielno\u015bci\u0105, chc\u0105c nie chc\u0105c, przesublimowa\u0142 j\u0105 w bardziej przydatn\u0105 w owych czasach gospodarcz\u0105 zaradno\u015b\u0107. Mylisz si\u0119 jednak, czytelniku, je\u015bli s\u0105dzisz, \u017ce osi\u0105gn\u0105\u0142 on powodzenie otwieraj\u0105c sie\u0107 szewskich warsztat\u00f3w. Wiedzia\u0142 przecie\u017c, \u017ce wszystkie ci\u017cemki sprowadzane s\u0105 za n\u0119dzny grosz zza wielkich g\u00f3r, z krainy pe\u0142nej szewczyk\u00f3w one-talar-a-day. Wybra\u0142 wi\u0119c inn\u0105 drog\u0119. Nasz szewczyk dostrzega\u0142 pustk\u0119 w sercach swych rodak\u00f3w, kt\u00f3rej rodzimi trubadurzy ukoi\u0107 nie umieli. Postanowi\u0142 j\u0105 zape\u0142ni\u0107, \u0142\u0105cz\u0105c s\u0142uszny zarobek ze ziszczeniem swych marze\u0144. Pos\u0142ucha\u0142 sn\u00f3w ludzkich i znalaz\u0142 w nich l\u0119ki oraz t\u0119sknoty – i stworzy\u0142 smoka.<\/p>\n
A w\u0142a\u015bciwie, wcieli\u0142 si\u0119 w niego. Wieczorami snu\u0142 si\u0119 po okolicznych wioskach, przebrany za gada, z pochodni\u0105 dymi\u0105c\u0105 w pysku przegania\u0142 przera\u017conych kmieci. Potem rano, jako dzielny szewczyk, zachodzi\u0142 do wsi i proponowa\u0142 uwolnienie od smoka za cen\u0119 kilku t\u0142ustych \u015bwiniak\u00f3w wypchanych siark\u0105 i ofiarowanych bestii (oraz paru dukat\u00f3w za fatyg\u0119). Wie\u015bniacy p\u0142acili ch\u0119tnie, bo pami\u0119\u0107 o smoku by\u0142a wci\u0105\u017c \u017cywa. \u015awiniaki ubija\u0142 obuchem i pakowa\u0142 w nie piasek udaj\u0105cy siark\u0119, a wieczorem podk\u0142ada\u0142 je (sam sobie) w ofierze, kt\u00f3r\u0105 potem efektownie, w k\u0142\u0119bach dymu i przy akompaniamencie cichych z\u0142orzecze\u0144 wie\u015bniak\u00f3w – porywa\u0142. Nast\u0119pnego dnia puszcza\u0142 mi\u0119so w obieg na targu przez podstawionych rze\u017anik\u00f3w. Dziewic na razie nie tyka\u0142 (little by little).<\/p>\n
Interes szed\u0142 wy\u015bmienicie: lud, prze\u017cywaj\u0105c oczyszczaj\u0105ce emocje, znalaz\u0142 swego obro\u0144c\u0119, kt\u00f3ry za niewielk\u0105 op\u0142at\u0105 fundowa\u0142 mu mi\u0142e sercu widowisko – a obro\u0144ca \u00f3w m\u00f3g\u0142 godnie \u017cy\u0107, nie tylko sowicie zarabiaj\u0105c, ale te\u017c znajduj\u0105c powa\u017canie w oczach bli\u017anich. Pewnego jednak dnia, kiedy nasz bohater uk\u0142ada\u0142 kolejn\u0105 \u015bwini\u0119 pod obuch, ta nieoczekiwanie odwr\u00f3ci\u0142a \u0142eb i odezwa\u0142a si\u0119 ku niemu: \u201eNiedobrze si\u0119 bawisz. Podk\u0142adasz nas i bierzesz dukaty od ciemnych wie\u015bniak\u00f3w. A ksi\u0119gujesz przychody? A kas\u0119 fiskaln\u0105 masz? Atesty na humanitarny ub\u00f3j? Ksi\u0105\u017ceczk\u0119 sanepidu? Koncesje na straszenie ludno\u015bci? Powiadam ci, za niegodziwo\u015bci, kt\u00f3re czynisz, spotka ci\u0119 kara\u201d. Szewczyk zd\u0119bia\u0142, ale po chwili odzyska\u0142 rezon i za\u015bmia\u0142 si\u0119 w duchu: \u201eHo ho ho, gadaj\u0105ca \u015bwinia! Taki z ciebie doradca biznesowy, jak ze mnie by\u0142y wiceminister finans\u00f3w!\u201d – i waln\u0105\u0142 j\u0105 w \u0142eb obuchem.<\/p>\n
Szewczyk szybko zapomnia\u0142 o tych s\u0142owach i dalej podk\u0142ada\u0142 sobie \u015bwinie zagarniaj\u0105c dochody w coraz to nowych wioskach. Smocze w\u0119dr\u00f3wki nie usz\u0142y jednak uwagi okolicznych kasztelan\u00f3w, kt\u00f3rzy niebawem poinformowali o tym kr\u00f3la. Ten nakaza\u0142 przeprowadzi\u0107 \u015bledztwo, kt\u00f3re b\u0142yskawicznie skierowa\u0142o zast\u0119p poborc\u00f3w na sprytnego szewczyka. Tu bajeczka powinna si\u0119 sko\u0144czy\u0107, bo zazwyczaj takich z\u0142oczy\u0144c\u00f3w nabijano na pal, konfiskuj\u0105c ca\u0142y maj\u0105tek. Tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o z szewczykiem (\u017cegnamy wi\u0119c naszego bohatera) i jego dukatami (jego z\u0142oto tak\u017ce), pomys\u0142 reanimacji smoka spodoba\u0142 si\u0119 jednak kr\u00f3lowi, co bajeczk\u0119 wyd\u0142u\u017cy o jeszcze jeden akapit.<\/p>\n
Zarz\u0105dzi\u0142 wi\u0119c kr\u00f3l, by dworzanie przebrani za smoki udali si\u0119 w r\u00f3\u017cne dzielnice kr\u00f3lewskich w\u0142o\u015bci i tam pocz\u0119li straszy\u0107 poddanych. Ka\u017cdemu towarzyszy\u0142 odpowiedni szewczyk, kt\u00f3ry za niewielk\u0105 op\u0142at\u0105 oferowa\u0142 wiosce uwolnienie od potwora. Koncept dzia\u0142a\u0142 bardzo sprawnie, atoli po nied\u0142ugim czasie ludzie zacz\u0119li si\u0119 oswaja\u0107 ze smokami, przestali si\u0119 ich ba\u0107, a par\u0119 sztuk nawet schwytali, obna\u017caj\u0105c mistyfikacj\u0119 – na swoj\u0105 zgub\u0119 jeno, gdy\u017c wie\u015b tak\u0105 przebieg\u0142\u0105 trzeba by\u0142o wycina\u0107. Poniewa\u017c wie\u015bniacy coraz mniej ch\u0119tnie op\u0142acali szewczyk\u00f3w, trzeba by\u0142o posy\u0142a\u0107 im wspieraj\u0105ce hufce woj\u00f3w, kt\u00f3re a to dyskretnie podpala\u0142y wioski zwalaj\u0105c win\u0119 na smoka, a to sugestywnie b\u0142yskaj\u0105c mieczami wzmacnia\u0142y argumenty szewczyka. Z czasem zrezygnowano w og\u00f3le ze smok\u00f3w, jako zb\u0119dnego kosztu, wystarczy\u0142o pojawienie si\u0119 szewczyka z hufcem a wioska bez szemrania oddawa\u0142a \u015bwiniaki i op\u0142aca\u0142a fatyg\u0119.<\/p>\n
I w ten w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b wymy\u015blono PIT (Pig Idle Tax \u2013 nikt do ko\u0144ca nie wie, czemu \u201eidle\u201d).<\/p>\n
Dalej \u017cycie kr\u00f3lestwa pop\u0142yn\u0119\u0142o harmonijnie, cho\u0107 nudno, wi\u0119c tu przerwiemy opowie\u015b\u0107. Znajd\u017amy jeszcze miejsce na trzy mora\u0142y.
\nMora\u0142 #1: nie podk\u0142adaj \u015bwini, a ju\u017c na pewno nie sobie.
\nMora\u0142 #2: je\u015bli jednak podk\u0142adasz, to b\u0105d\u017a ostro\u017cny(a!), bo w\u0142adza niech\u0119tnie dzieli si\u0119 tym przywilejem.
\nMora\u0142 #3: dziewice nie s\u0105 opodatkowane, wi\u0119c lepiej zajmij si\u0119 nimi; to bez w\u0105tpienia przyjemniejsze i bezpieczniejsze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Za g\u00f3rami, za lasami by\u0142o sobie kr\u00f3lestwo, w kt\u00f3rym lud \u017cy\u0142 szcz\u0119\u015bliwy, z\u0142oto p\u0142yn\u0119\u0142o wartko, a seks by\u0142 \u0142atwo dost\u0119pny. Kr\u00f3l panowa\u0142 tam dobrotliwy i tak nieudolny, \u017ce nie umia\u0142 niczego popsu\u0107, lud za\u015b przep\u0119dza\u0142 czas szukaj\u0105c okazji do \u0142atwego zarobienia szybkiej fortuny. Wszyscy dumni byli z tamtejszej krzepi\u0105cej wieprzowiny, z kt\u00f3rej kr\u00f3lestwo znane by\u0142o […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-1053","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ciagi-slow"],"aioseo_notices":[],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1053","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1053"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1053\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1053"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1053"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1053"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}