M\u0142ody okajdankowany ch\u0142opak w sportowym ubraniu, jeden r\u00f3wnie m\u0142ody mundurowy za nim, inny przed nim. Id\u0105 po schodach na d\u00f3\u0142, do transportu. Za chwil\u0119 drugi – chyba klon tamtego, nieco ciemniejszy mo\u017ce, w otoczeniu dw\u00f3ch kolejnych p\u0142owow\u0142osych stra\u017cnik\u00f3w – tym razem na g\u00f3r\u0119.<\/p>\n
W dalszej cz\u0119\u015bci korytarza dwa wrogie obozy namawiaj\u0105 si\u0119 przed rozpraw\u0105. Jeden: ona w towarzystwie dziewczynki, ju\u017c prawie kobiety o zaci\u0119tych ustach i bardzo smutnych oczach, z nimi pani adwokatka, potakuje s\u0142uchaj\u0105c cichych, nerwowych zwierze\u0144. Drugi ob\u00f3z g\u0142o\u015bniejszy, twarze zniekszta\u0142cone jakby operacjami plastycznymi wykonywanymi przez stolarza o zaci\u0119ciu chirurgicznym, oczy zm\u0105cone u\u017cywkami, zapach przetrawionego alkoholu wisi w powietrzu. Same kobiety, w\u015br\u00f3d nich jeden on – blondyn mniej wi\u0119cej trzydziestopi\u0119cioletni, opina go stara, dwurz\u0119dowa marynarka w kolorze oko\u0142oseledynowym, spodnie ciemniejsze, podniszczone buty, koszula podobna do marynarki, fason sprzed 15 lat.<\/p>\n
Dziesi\u0119\u0107 metr\u00f3w mi\u0119dzy nimi. Mie\u015bcimy si\u0119 w tym dystansie. Nieco spi\u0119ci, rozmawiamy o jakich\u015b duperelach.<\/p>\n
W ko\u0144cu wlali si\u0119 na sal\u0119, potem pojedynczo wychodzili, zostawiwszy g\u0142\u00f3wnych aktor\u00f3w samych sobie.<\/p>\n
Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej z sali obok wy\u0142ania si\u0119 postawna blondyna. „Sprawa z pow\u00f3dztwa … przeciwko …”. To my. Poprawiam krawat, kupiony te kilka lat temu na inn\u0105 urz\u0119dow\u0105 okoliczno\u015b\u0107, w kt\u00f3rej te\u017c grali\u015bmy g\u0142\u00f3wne role.<\/p>\n
Dwadzie\u015bcia minut p\u00f3\u017aniej wychodzimy, rozlu\u017anieni i u\u015bmiechni\u0119ci. Przed nami trzeci olimpijczyk ze spuszczon\u0105 g\u0142ow\u0105 i r\u0119kami skrzy\u017cowanymi z przodu maszeruje mi\u0119dzy dwoma szarobarwnymi halabardnikami. Na parterze i my i oni roztapiamy si\u0119 w wibruj\u0105cym niespokojnymi emocjami, grudniowo opatulonym t\u0142umie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
229<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-219","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ciagi-slow"],"aioseo_notices":[],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/219","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=219"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/219\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=219"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=219"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vontrompka.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=219"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}